Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Το χρώμα των φρούτων 2



Τα κόκκινα μήλα
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μεγάλο δέντρο με πολλά πράσινα μήλα. Γύρω από το δέντρο υπήρχαν πολλές και όμορφες παπαρούνες. Κάθε μέρα μια παρέα παιδιών πήγαινε στο δέντρο και προσπαθούσαν να πιάσουν ένα μήλο
, αλλά δεν μπορούσαν για αυτό γύριζαν στα σπίτια τους. Όμως μια μέρα ένα μήλο έπεσε  στις κόκκινες παπαρούνες και έγινε κόκκινο. Όταν το είδαν τα παιδιά έτριψαν τα μάτια τους και είπαν «θαύμα». Όλα τα παιδιά μάλωναν ποιος θα το πάρει. Τελικά το πήρε η Μαρίνα.
Ελένη

Η μηλιά
Στην άκρη του φράχτη υπάρχει μια φουντωμένη μηλιά και φορτωμένη με πολλά μήλα. Όμως ένα μήλο κοιτάζει κάθε μέρα το συννεφιασμένο ουρανό και περίμενε να βγει ο ήλιος για να φωτίσει για  να ωριμάσει και να κοκκινίσει .
Μια μέρα βγήκε ο ήλιος και φώτισε το μήλο. Ξαφνικά το μήλο από τη χαρά του άρχισε να κοκκινίζει και να παίρνει ένα ροζ χρώμα και ήλπιζε να βγει και αύριο ο ήλιος για να κατακοκκινίσει.
Γιώργος.

Η μικρή ντοματούλα
Ήταν κάποτε μια ντομάτα, η πιο μικρή ντοματούλα,  στο χωράφι που ήταν φυτεμένη. Ήταν η πιο μικρή, γιατί φυτεύτηκε τελευταία. Αμέσως μετά ο καιρός χάλασε , όλο έβρεχε, που να δει ήλιο. Έτσι όλες την κορόιδευαν.
Μια βδομάδα του καλοκαιριού είχε πολύ ήλιο. Την τελευταία μέρα της εβδομάδας, ξαφνικά, μεγάλωσε τόσο πολύ και έγινε κατακόκκινη σαν μήλο. Όλοι έμειναν έκπληκτοι. Από τότε δεν την ξανακορόιδεψε ποτέ.
Αναστασία.

Ήταν κάποτε ένας άνθρωπος που κάθισε κάτω από μια μηλιά και ξαφνικά ... έπεσε ένα μήλο από την μηλιά στο κεφάλι του ανθρώπου. Έτσι ανακάλυψε την βαρύτητα.
Δημήτρης Κ.

Τα μήλα
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα σποράκι  μικρό, που ζούσε σε ένα κουτάκι στο παράθυρο  ενός σπιτιού. Ήθελε να ταξιδέψει και να βρει χώμα για να κατοικήσει. Περίμενε, περίμενε, έκανε υπομονή για μήνες. Ώσπου μια μέρα ξέσπασε μια καταιγίδα. Ξαφνικά άρχισε να φυσάει ένας δυνατός άνεμος, ο οποίος παρέσυρε το κουτάκι με το σποράκι μέσα σε ένα ρέμα. Έτσι ταξίδεψε στο νερό για ώρες. Έφτασε μέσα σε ένα δάσος.
Εκεί έκανε φίλους τα καταπράσινα πεύκα. Εκείνα του ζήτησαν να μείνει μαζί τους. Εκείνο πίστευε πως δεν θα μπορούσε να ζήσει το χειμώνα μαζί τους. Έτσι  τα δέντρα ζήτησαν από τον κότσυφα να μεταφέρει το σποράκι στην κόκκινη πεδιάδα.
Έτσι κι έγινε. Ο κότσυφας άφησε το σποράκι στο αφράτο χώμα της κόκκινης πεδιάδας.
Από το κόκκινο χρώμα του χώματος έγινε δυνατό και φύτρωσε ένα φυτό με πράσινα φυλλαράκια που σιγά σιγά μεγάλωσε  παίρνοντας τροφή από το μαγικό κόκκινο χώμα. Έτσι απέκτησε κλαδιά και καρπούς με κόκκινο χρώμα, τα μήλα.
Παναγιώτης Γ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: