ΑΡΧΑΙΩΝ ΘΕΑΤΡΟ

Σκηνικά και κοστούμια, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, φωτά και χειροκρότημα... Το θέατρο είναι μία συναρπαστική περιπέτεια, μία ξεχωριστή εμπειρία, ένα ταξίδι σε κόσμους μαγικούς. Έχετε ποτέ αναρωτηθεί για την ιστορία του; Πώς γεννήθηκε και πώς εξελίχθηκε;

Λίγα λόγια για την ιστορία

Το θέατρο ξεκίνησε από πολύ παλιά. Αρχικά, υπήρχε για θρησκευτικούς λόγους: οι τελετουργίες που αφιέρωναν στους θεούς τους οι αρχαίοι λαοί συνοδεύονταν από δρώμενα, που θύμιζαν τις πρώτες παραστάσεις του θεάτρου. Αυτό το είδος θεάτρου ήταν διαδεδομένο σ' ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο: στην Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία, την Ελλάδα. Η θεατρική παράσταση, όμως, όπως περίπου τη γνωρίζουμε και σήμερα, είναι ελληνικής καταγωγής και... μπαμπάς της θεωρούνταν ο θεός Διόνυσος. Σήμερα, το θέατρο είναι κιόλας 2.500 χρόνων!

Τα «ειδικά εφέ» των αρχαίων

Τον 5 αιώνα π.Χ., τότε που το θέατρο ήταν στις δόξες του είχαν δημιουργηθεί διάφορα μηχανήματα για τα...  ειδικά εφέ. Το πιο γνωστό τέτοιο μηχάνημα είναι το λεγόμενο «αιώρημα». Μ' αυτό το μηχάνημα εμφανίζονταν στη σκηνή οι θεοί. Οι θεοί υποτίθεται ότι πετούσαν. Αυτό το μηχάνημα, λοιπόν, τους ανύψωνε, δημιουργώντας στο κοινό ακριβώς αυτή την αίσθηση. Ένα άλλο εφέ που χρησιμοποιούσαν ήταν μικρά βαρέλια που μέσα είχαν μεταλλικές λωρίδες και πέτρες. Η κίνηση αυτών των βαρελιών δημιουργούσε ένα θόρυβο Βροντής. Γι αυτό  και η κατασκευή αυτή ονομάζεται «Βροντείο». Στη σκηνή  υπήρχαν ακόμη διάφορες καταπακτές, ώστε κάποιοι ηθοποιοί να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται απότομα.

Θέατρο και η Δημοκρατία

Το αρχαίο ελληνικό δρόμο (τραγωδία και κωμωδία) έχει άμεση σχέση με τη δημοκρατία στην κυρίαρχη τότε Αθήνα: ακμή της αθηναϊκής δημοκρατίας σημαίνει ακμή του αρχαίου δράματος και παρακμή της δημοκρατίας, παρακμή του θεάτρου. Κι αυτό, γιατί μόνο μέσα σε δημοκρατικό καθεστώς ,  μπορούσε ο ποιητής να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του. Κάθε παράσταση ήταν κι ένα «μάθημα» ή καλύτερα ένας διάλογος για τα ζητήματα που απασχολούσαν την κοινωνία της εποχής. Ο ποιητής ήταν ελεύθερος να εκφράσει τις απόψεις του και να θέσει τα ερωτήματα που τον απασχολούσαν στο κοινό του. Έτσι, παρόλο που εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, κάθε θεατρικό έργο ήταν ένα γεγονός που θα συζητιόταν για πολύ καιρό. Αργότερα, τον καιρό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το θέατρο εξαπλώθηκε σ' ολόκληρο τον κόσμο. Η Δημοκρατία έπαιξε λοιπόν ουσιαστικό ρόλο στην ανάπτυξη του θεάτρου.

 Οι άνθρωποι του θεάτρου

Στις θεατρικές παραστάσεις συμμετείχαν ηθοποιοί  αλλά και ο χορός. Όταν λέμε χορό, μη φανταστείτε, βέβαια, μπαλέτα! Ο χορός είναι το βασικό συστατικό

κάθε θεατρικού έργου: εξηγούσε στο κοινό την υπόθεση και τραγουδούσε τα «χορικά», που  ξεκούραζαν το θεατή, ή τον προετοίμαζαν για όσα    θ' ακλουθούσαν. Οι ηθοποιοί στέκονταν στη σκηνή κι από εκεί απευθύνονταν στο κοινό. Τα θέατρα έπρεπε λοιπόν να έχουν καλή ακουστική, ώστε να μπορεί να παρακολουθεί ακόμα και η... γαλαρία. Ας μην ξεχνάμε βέβαιο και τους υπόλοιπους συντελεστές κάθε παράστασης, με πρώτο και κύριο το συγγραφέα-ποιητή. Ακούστε κι αυτό: δεν επιτρέπονταν γυναίκες ηθοποιοί. Τους γυναικείους ρόλους τους έπαιζαν πάντα άντρες.

Μ.Τ. (ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ)