ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ

ΡΟΥΓΓΑΤΣΙΑ

Στο Μακροχώρι, ανήμερα των Χριστουγέννων αναβιώνει το έθιμο «Ρουγγάτσια». Η λέξη «Ρουγγάτσια» προέρχεται από τη λατινική λέξη «Ρούγα», που σημαίνει γυρίζω και μαζεύω χρήματα. Μια ομάδα ρουγγατσάρηδων ξεκινά από την εκκλησία,

ΑΡΘΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ

Ένας κόσμος γεμάτος σκουπίδια

Κάθε Έλληνας παράγει περίπου 1,3 κιλά σκουπίδια τη μέρα, ενώ υπάρχει αυξητική τάση λόγω της αύξησης του καταναλωτισμού. Αυτό σημαίνει ότι μόνο οι Αθηναίοι παράγουν κάθε μέρα περίπου 6.500 τόνους σκουπιδιών. Αυτό βέβαια είναι δύσκολο να το φανταστείς, γιατί ποτέ δεν τα βλέπεις μαζεμένα. Το

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ

Συνέντευξη με μια αμυγδαλιά

-        

Καλή  σου μέρα, Αμυγδαλιά. Τι όμορφα άνθη που έχεις. Πού μεγάλωσες;

-         Μεγάλωσα στον κήπο ενός αγρότη που καλλιεργούσε κι άλλα πολλά δέντρα.

-         Κάθε πότε ανθίζεις και πότε δίνεις τους καρπούς σου;

Η ΒΕΡΟΙΑ

Η Βέροια είναι πόλη της Μακεδονίας και πρωτεύουσα του νομού Ημαθίας. Είναι χτισμένη στους πρόποδες του Βερμίου. Έχει περίπου 45.000 κατοίκους. Είναι γνωστή για τις πολλές βυζαντινές εκκλησίες και για το ρεβανί της.

Οι επισκέπτες σίγουρα θα πρέπει να δουν την Παλιά Μητρόπολη και κάποιες από τις πολλές βυζαντινές εκκλησίες όπως την Εκκλησία του Χριστού, την Παναγία Δεξιά τον Άγιο Πατάπιο κλπ.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΥΛΑ ΜΑΣ

 Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας μας για φέτος. 

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ

Αφού διαβάσουμε τα κείμενα, μπορούμε να διορθώσουμε τα λάθη μας στο τετράδιο και να πούμε στη συνέχεια ποιο θέλουμε να μετατρέψουμε σε θεατρικό κείμενο για να το παρουσιάσουμε στην τάξη.

ΤΟ ΛΥΚΑΚΙ ΚΑΙ Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα μακρινό μεγάλο δάσος, το ψηλοδένδρι, ζούσε σε μια καλύβα ένα μικρό λυκάκι, ο Άκης μαζί με την μητέρα του την κυρία Μαρίνα.

Η κυρία Μαρίνα είπε στον Άκη:

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΑΙΔΙΩΝ (ΜΕΛΕΤΗ)

Βόλτα στο δάσος

Ένα  όμορφο απόγευμα μια οικογένεια αποφάσισε να πάει στο δάσος για πικ νικ. Όταν έφτασαν, έστρωσαν τα πράγματά τους και άρχισαν να τρώνε και να παίζουν. Όταν πια τελείωσαν πέταξαν τα σκουπίδια κάτω αντί να τα μαζέψουν. 

Πήραν το δρόμο του γυρισμού. Πριν προλάβουν, όμως να ξεκινήσουν εμφανίστηκαν μπροστά τους δυο εξωγήινοι από τον πλανήτη Ανακύκλωση. Τότε άρχισαν να τους μιλάνε για την ανακύκλωση και το περιβάλλον. Τους είπαν ότι δεν πρέπει να πετάμε σκουπίδια κάτω.

Τα παιδιά χαμογέλασαν, κατάλαβαν το λάθος τους, μάζεψαν τα σκουπίδια και τα χώρισαν για να τα βάλουν στους ειδικούς κάδους Ανακύκλωσης.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ

Η καθαρή πόλη

Μια φορά μια πόλη ήταν γεμάτη σκουπίδια, γιατί οι άνθρωποι τα πετούσαν όπου να είναι.

Ένα παιδί μαζί με τους φίλους του  βαρέθηκαν να βλέπουν παντού σκουπίδια. Γι’ αυτό αποφάσισαν να παίξουν το παιχνίδι της ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ. Σιγά σιγά οι άνθρωποι, βλέποντας τα παιδιά να μαζεύουν τα σκουπίδια, άρχισαν να μαζεύουν κι αυτοί τα σκουπίδια και να τα πετάνε στους κάδους.

Από τότε η πόλη είναι καθαρή.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤ.

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Το νερό υπάρχει σε τρεις μορφές: υγρό, στερεό και αέριο. Το νερό το χρησιμοποιούμε στο σπίτι, στις πόλεις, στη γεωργία, στα εργοστάσια κλπ.

Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ (ΝΙΓΗΡΙΑΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ)

Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που όλα πάνω στη γη ήταν αλλιώτικα, ο ήλιος και το νερό ζούσαν μαζί κι έκαναν παρέα. Ο ήλιος πήγαινε συχνά επίσκεψη στο νερό, μα το νερό ποτέ δεν τον είχε επισκεφτεί.

     -"Γιατί δεν έρχεσαι και συ στο παλάτι μου;" ρώτησε μια μέρα ο ήλιος το νερό.

     -"Δεν μπορώ, ήλιε μου", απάντησε το νερό.

     "Γιατί, αν έρθω, πρέπει να φέρω μαζί μου όλους τους συγγενείς μου".

     -"Και γι' αυτό, καλό μου νερό, ανησυχείς;" είπε ο ήλιος.

     "Το παλάτι μου είναι μεγάλο. Έχει χώρο για όλους σας. Ελάτε και μη νοιάζεστε καθόλου", είπε αποφασιστικά ο ήλιος.

     Έτσι, το νερό μάζεψε όλους τους συγγενείς του και κίνησαν για το λαμπρό παλάτι του ήλιου. Ήταν το νερό της θάλασσας, το νερό των ποταμών, το νερό των πηγών και των λιμνών, ήταν οι βροχές, οι θύελλες κι οι καταιγίδες, ήταν και τι δεν ήταν...

     Όταν έφτασαν στο παλάτι του ήλιου, εκείνος κατέβηκε να τους υποδεχτεί.

     -"Καλώς τους", πρόφτασε να πει, μα πριν αποσώσει τα λόγια του, το νερό χύθηκε μέσα στο παλάτι και πλημμύρισε τα πρώτα πατώματα.

     Ο ήλιος, ξαφνιασμένος, έτρεξε κι ανέβηκε στα τελευταία πατώματα, μα σε λίγο, έβλεπε, με τρόμο, το νερό να γεμίζει το παλάτι του.

     -"Σου το είπα πως είμαστε πολλοί", του είπε το νερό, καθώς έβλεπε τον ήλιο να χλομιάζει όλο και περισσότερο.

     "Τώρα όμως, δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω".

     Ο ήλιος έβλεπε το νερό να προχωρά και σιγά σιγά να ανεβαίνει και να γεμίζει και τα υπόλοιπα πατώματα του παλατιού. Αναγκάστηκε να ανέβει στη στέγη. Το νερό όμως, στα γρήγορα, σκέπασε και τη στέγη. Τότε ο ήλιος κάνει έναν πήδο και φράααπ, ανεβαίνει στον ουρανό.

     Από τότε, άρχισε να μένει εκεί. Κι εκεί είναι ακόμα μέχρι και σήμερα.

ΑΣΗΜΕΝΙΑ- ΓΑΒΡΙΗΛ

Ο Διγενής Ακρίτας, η Ρήγαινα και το νερό

Κάποτε ζούσε στην Κύπρο ένα παλικάρι που το έλεγαν Διγενή Ακρίτα. Μια μέρα άκουσε να μιλούν για τη βασίλισσα της Πάφου και θέλησε να την συναντήσει. Μόλις την αντίκρισε, την ερωτεύτηκε και της ζήτησε να τον παντρευτεί. Εκείνη του απάντησε πως θα δεχόταν να τον παντρευτεί μόνο εάν της έφερνε νερό από τον Πενταδάκτυλο και πλημμύριζε την περιοχή της Πάφου. Ο Διγενής έκανε πράξη την επιθυμία της Ρήγαινας. Αλλά, αυτή που δεν ήθελε να παντρευτεί στα αλήθεια το Διγενή, μπήκε κρυφά σε ένα καράβι για να αποπλεύσει για τη Ρόδο. Μόλις ο Διγενής, είδε το καράβι της να αποπλέει, άρπαξε ένα μεγάλο βράχο, τον έριξε επάνω στο καράβι και το τσάκισε. Η Ρήγαινα κατάφερε να σωθεί γιατί είχε μάνα νεράιδα. Από το ρίξιμο όμως του βράχου ταράχτηκε η θάλασσα και τότε ξύπνησε από το βαθύ λήθαργό του ο Άρχοντας της Θάλασσας. Θυμωμένος που τον ξύπνησαν, μόλις αντίκρισε μπροστά του τη Ρήγαινα την μεταμόρφωσε χωρίς δεύτερη σκέψη σε βράχο μέσα στη θάλασσα, τη γνωστή σε όλους μας "Πέτρα του Ρωμιού".
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

ΜΑΧΗ ΣΥΝΑΧΗ

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια κακιά μάγισσα που την έλεγαν Μάχη Συνάχη. Την ονόμασαν έτσι  γιατί πάντα άρρωστη και συναχωμένη.

Όλα τα παιδιά την κορόιδευαν για την πρησμένη και κόκκινη μύτη που είχε.

Μια μέρα καθόταν στο παράθυρο και

Παραμύθια από την ανάποδη

Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ

Το μικρό λυκάκι πρέπει να πάει φαγητό στην άρρωστη γιαγιά του.

«Προσοχή! Στο δάσος κυκλοφορούν επικίνδυνες Κοκκινοσκουφίτσες και κυνηγοί», είπε η μαμά λύκαινα στον Άκη, το μικρό λυκάκι.

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ

Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ

Το μικρό λυκάκι πρέπει να πάει φαγητό στην άρρωστη γιαγιά του.

«Προσοχή! Στο δάσος κυκλοφορούν επικίνδυνες Κοκκινοσκουφίτσες και κυνηγοί», είπε η μαμά λύκαινα στον Χρήστο, το μικρό λυκάκι.

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ

Τα  τρία λυκάκια

Μια μέρα η μαμά λύκαινα ανακοίνωσε στα τρία λυκάκια της πώς πρέπει μόνα τους μα να προσέχουν.

Τα τρία λυκάκια άρχισαν να χτίζουν τα σπιτάκια τους. Το 1^ο λυκάκι, ο Γκριζούλης, έκανε ένα σπιτάκι από άχυρα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΥΡΙΑ

Μια μέρα που έπαιζα στην εξοχή βλέπω ένα δέντρο διαφορετικό από τα άλλα. Ψηλό με μεγάλα φύλλα και μικρούς μαύρους και άσπρους καρπούς. Καθώς το κοίταζα ακούω μια φωνή .

-Ε… μικρέ!

Κοίταξα  γύρω μου κανείς.

-        Εδώ!!! Εδώ!!! .

Ακούω να μου λέει.

-        Πώς σε λένε;

-        Δημήτρη, εσένα;

-        Εμένα με λένε μουριά.

-        Πρώτη φορά βλέπω τέτοιο δέντρο.

-        Είμαι φυτό της Βόρειας Αμερικής και της Ασίας. Μου αρέσει το ζεστό κλίμα.  Μπορώ να φτάσω στο ύψος τα 20 μέτρα και τα κλαδιά μου απλώνονται και κάνω πλούσια σκιά. Πολλοί άνθρωποι και ζώα ξεκουράζονται τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού στην σκιά μου και έχω ακούσει τις χαρές και τις λύπες τους.

-        Είσαι τόσο όμορφη και δυνατή, της λέω.

-        Και πολύ χρήσιμη. Το ξέρεις ότι τα φύλλα μου δίνονται τροφή στους μεταξοσκώληκες. Ο καρπός μου είναι ο πιο νόστιμος από όλα τα είδη, όσο για το ξύλο μου είναι πολύ καλής ποιότητας.

Με την κουβέντα πέρασε όμως η ώρα αφού την χαιρέτησα της υποσχέθηκα ότι θα ξαναπάω να την επισκεφτώ.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Κ.