ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΥΡΙΑ

Μια μέρα που έπαιζα στην εξοχή βλέπω ένα δέντρο διαφορετικό από τα άλλα. Ψηλό με μεγάλα φύλλα και μικρούς μαύρους και άσπρους καρπούς. Καθώς το κοίταζα ακούω μια φωνή .

-Ε… μικρέ!

Κοίταξα  γύρω μου κανείς.

-        Εδώ!!! Εδώ!!! .

Ακούω να μου λέει.

-        Πώς σε λένε;

-        Δημήτρη, εσένα;

-        Εμένα με λένε μουριά.

-        Πρώτη φορά βλέπω τέτοιο δέντρο.

-        Είμαι φυτό της Βόρειας Αμερικής και της Ασίας. Μου αρέσει το ζεστό κλίμα.  Μπορώ να φτάσω στο ύψος τα 20 μέτρα και τα κλαδιά μου απλώνονται και κάνω πλούσια σκιά. Πολλοί άνθρωποι και ζώα ξεκουράζονται τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού στην σκιά μου και έχω ακούσει τις χαρές και τις λύπες τους.

-        Είσαι τόσο όμορφη και δυνατή, της λέω.

-        Και πολύ χρήσιμη. Το ξέρεις ότι τα φύλλα μου δίνονται τροφή στους μεταξοσκώληκες. Ο καρπός μου είναι ο πιο νόστιμος από όλα τα είδη, όσο για το ξύλο μου είναι πολύ καλής ποιότητας.

Με την κουβέντα πέρασε όμως η ώρα αφού την χαιρέτησα της υποσχέθηκα ότι θα ξαναπάω να την επισκεφτώ.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Κ.